Stichting Burgemeester Boeremapark

Een beetje stad heeft een park. Anders zou ik zeggen, is het geen stad. Een dorp met een park is bijzonder. Analogieën zijn er meestal om iets uit te leggen dat moeilijk is. Maar niet in dit geval: als de stad, of in dit geval het dorp, het lichaam is, is het park de ziel. Een lichaam beweegt, zweet, klotst, borrelt, moet gevoed worden en plant zich voort. Daar regeert de biologie, de medische wetenschap en de chemie. En zoals er zo veel ogenschijnlijk zinloze lichamen bestaan, in de vorm van de meest uiteenlopende wezens op deze aardkloot, zo zijn er zo veel steden en dorpen die geen park hebben. En dus geen ziel. De naïeve toeschouwer zou misschien denken dat het park ook geregeerd wordt door de biologie, maar niets is minder waar: het park is van de filosofie, de vriendelijkheid en de liefde, kortom van alles dat mooi is, maar geen vorm of soortelijk gewicht heeft.

Lees verder →